|
|
||
![]() Dit kaartje is een
bewerking |
Klik op het kaartje Het kaartjes rechts is een |
Dit kaartje is een bewerking van |
Het Drakensgebergte vormt de oostelijke afscheiding tussen de onafhankelijke staat
Lesotho en Zuid- Afrika. Het berggebied bestaat uit 3 niveau's. Het hoogste niveau is een
plateau van basalt ("High Berg"), dat zich op ongeveer 3000 m hoogte bevindt.
Het oostelijke deel van Lesotho bestaat uit dit plateau. Dit niveau rust op een middelste
niveau van zandsteen en modderlagen, dat zich op ongeveer 2000 m bevindt ("Little
Berg"). Dit niveau loopt in de vorm van 'tongen' van het hogere plaeau weg en omgeeft
de rivierdalen, die op ongeveer 1200- 1300 meter hoogte liggen.
In het Royal Natal National Park, dat aan de NO kant van Lesotho ligt, is het hoogste
niveau door steile wanden afgescheiden van het middelste niveau. Dat levert
spectaculaire en adembenemende vergezichten vanaf het plateau op. In dit Nationale Park is
de steile wand 5 km lang en deze wand omgeeft het lagere niveau in een grote boog. Deze
structuur heeft men de naam Amphitheater gegeven. Op sommige plekken langs de plateaurand
is er een hoogteverschil van wel 700 à 800 meter met het plateau daaronder. Eén van de
weinige plekken, waar men vanaf het middelste niveau op het hoogste niveau kan komen is
onder de Mont- aux- Sources. Daar wordt het hoogteverschil van 100 à 200 meter overbrugd
door twee flexibele steile ladders van ijzeren treden, die aan kettingen vastzitten.
De gelopen wandeling begint op de Sentinel parking (middelste niveau). Via een
slingerpad loopt men langs de wand van de Sentinel omhoog om uiteindelijk rechts van de
sentinel op een hoogte uit te komen, waar men via twee flexibele steile ladders op het
hoogste niveau kan komen. Op het bovenste plateau, even onder de hoogste top in dit
gebied (Mont- aux- Sources) hebben we twee nachten gekampeerd. De tweede dag van onze
tocht hebben we een rondtocht over het plateau gemaakt, waarbij we de tent op dezelfde
plek hebben laten staan. Op de derde dag keerden we via de trappen terug naar het lagere
niveau en liepen we via het pad terug naar de Sentinel parkeerplaats. Vandaar volgde we de
onverharde weg tot aan Witchies Mountain Resort om daarna via een slingerpad het dal van
de Mahairiver af te dalen naar het laagste niveau.
Deze tocht is natuurlijk ook in twee dagen te doen, waarbij op het Lesotho bergplateau
slechts één keer gekampeerd wordt. men mist dan wel de mooie uitzichten, die men kan
hebben als men langs de rand van het plateau (van het Amphitheater) loopt. Als men rond
9.00 uur van de Sentinel Carparking vertrekt, dan kan een ervaren wandelaar de tocht (met
uitzondering van de afdaling in het Mahaidal) ook in één dag doen. In 4 à 5 uur kan je
vanaf de parkeerplek op het plateau (inclusief de spannende ladders) komen, waarna men na
een korte pauze (half uur) om van de uitzichten te genieten in ongeveer 2,5 uur terugkeert
naar de parkeerplek.
Vooral in de boeken van Sefan Ardito en David Bristow (zie literatuur) kunt u veel
gedetailleerde informatie vinden over deze "klassieke" tocht.
| Zuid Afrika online - reizen | 4x4 Zuid-Afrika reizen |
|
Bouw je eigen Zuid-Afrika reis | Individuele Zuidelijk Afrika reizen | Zuid-Afrika rondreizen |
Ik heb deze tocht met Hans, Marianne en Willy gemaakt. Wij hebben deze tocht gemaakt
als onderdeel van een reis van zes weken door Zuidelijk Afrika. Over deze reis kan je meer
informatie vinden op de boeiende homepage
van Liza Stewart.
Om op het gewicht te besparen, namen we met zijn vieren alleen de buitentent en de stokken
van mijn tunneltent mee. Op woensdagochtend 18 augustus 1999 vertrokken we om 7.15 uur met
het busje van de Inkosana Lodge in Winterton, waar we met de heel groep verblijven. Wim en
Terry brachten ons naar het registratiepunt van het Royal Natal National Park bij het
Sentinel Car park. We komen daar omstreeks 10.00 uur aan. Na registratie nemen we afscheid
van Wim en Terry, die terugrijden naar de lodge. Drie dagen later zal Wim ons op een
andere plek (onder in het Mahaidal) ophalen.
![]() |
Grote foto links is 90 Kb links: Vanaf het registratiepunt bij Sentinel Car Parking zien we de majestueuze Sentinel oprijzen |
Het is omgeveer 10.15 uur als we het comfortabele voetpad omhoog gaan lopen in de richting van de Sentinel. Na een kwartier gaat het pad over in een echt bergpad. Het pad slingert zich onderlangs de Sentinel omhoog over de steile wand. Als je van het pad naar beneden kijkt, zie je diepe wanden, maar het pad is in de droge periode zeer goed te belopen. Slechts op een viertal plekken moet je wat "moeilijke" stappen maken.
![]() |
Grote foto links is 108 Kb en rechts 103 Kb links: Uitzicht vanaf het pad op het "midden niveau" (Little Berg) van het Drakensgebergte rechts: Onder ons slingert een rivier zich door een diep dal |
![]() |
Bij een splitsing van paden nemen we eerst het linkerpad omhoog. Dat blijkt het
verkeerde pad te zijn, want het is het pad dat naar de "eenzame" Sentinel gaat
en op die manier komen we nooit op het plateau. We volgen dan het rechterpad en dat blijkt
het goede pad te zijn. Slingerend langs steile berghellingen kruipt het pad langzaam
omhoog.
Omstreeks 13.00 uur staan we onderaan de steile ijzeren ladders. We nemen een korte pauze.
Daarna klimt Hans omhoog en brengt zijn rugzak baar het plateau. We wachten tot hij weer
gekomen is. Dan klim ik met mijn rugzak omhoog. Als ik van de eerste steile ladder
op het tussenplateau kom, gaat Willy de ladder op. Zij wordt uiteindelijk gevolgd door
Marianne en daarna door Hans.
![]() |
![]() |
De grote foto's links zijn 49,
respectievlijk 46 Kb De grote foto's rechts zijn respectievelijk 49, 49, 53 en 49 Kb links:
uitzicht op de ladders van beneden |
![]() |
![]() |
![]() |
Het is 13.30 uur als we alle vier op het plateau zitten. Na deze enerverende klim nemen
een pauze en eten we wat. Omstreeks 14.00 uur pakken we onze rugzakken weer om onze tocht
over het plateau voort te zetten. We volgen een redelijk vlak pad, dat ons langzaam nog
omstreeks 100 à 200 meter hoger brengt.
Het is 14.30 uur als we onder aan de hut komen, die op het plateau staat. Niet ver van de
Tugelarivier, die nu in de droge periode bestaat uit losse poeltjes water, zetten we de
tent op. Aan het einde van de middag loop ik nog even naar de plateaurand om van het
uitzicht te genieten. Onder mij is een steile wand, die 800 meter omlaag loopt.
Die avond liggen we al even na zessen in de slaapzak, omdat het snel koud wordt.
donderdag 19 augustus 1999
De afgelopen nacht was het behoorlijk koud op het plateau. Gisteravond om 20.00 uur was
de fles cola van Hans al bevroren. Toen het licht werd zijn er snel uitgegaan om de zon
vanaf het plateau op te zien komen. Het was toen ijskoud. In de poeltjes, die het restant
van de Tugelarivier zijn, ligt een ijslaag van wel 5 cm. Na het zien van de zonsopkomst
kruipen we snel in onze slaapzakken.
Rond tien uur is de temperatuur enigzins behaaglijk geworden en dan komen we uit de tent.
We laten de tent staan en om elf uur vertrekken we met onze rugzakken om langs de rand van
het plateau te lopen . We klimmen over de glooiende bergrug, die ons scheidt van het
rivierdal, dat naar Lesotho afloopt.
We lopen enige uren langs de plateaurand en rond drie uur zijn we terug. Omdat we grote hoogte zitten (ongeveer 3000 m) kost inspanning ons toch wat moeite.
We trotseren de ochtendkou door bij zonsopgang op te staan. We eten en drinken zoveel mogelijk staand en breken ondertussen de tent af en pakken onze spullen in. Om 8.15 uur vertrekken we. Een half uur later staan we weer bij de flexibele ladders.
![]() |
Grote foto links is 112 Kb links: Vanaf de plateaurand boven de ladders kijken we uit over het weidse berglandschap van het "midden niveau" (Little Berg) |
De afdaling met onze rugzakken gaat nu veel sneller dan de klim. We staan binnen een
kwartier alle vier onder aan de ladders en daarna volgen we het pad terug langs de helling
van de Sentinel. Om half elf zijn we weer bij het registratiepunt. Het moeilijkste deel
van onze tocht hebben we nu volbracht.
Om 10.50 uur beginnen met onze tocht over de onverharde weg. De uitzichten terug op de
Sentinel en het Amphitheater zijn nog steeds geweldig. Om 12.45 uur bereiken we
Witsieshoek Mountain Resort, een aantal bungalows met een hotel- restaurant. We drinken
daar wat en omstreeks 13.30 beginnen we aan het slingerpad dat door het dal van de
Mahairivier rivier loopt.
Na een mooie tocht van enkele uren belanden we op het allerlaagste niveau van het Drakensgebergte. Om 16.45 uur komen we bij het Visitorcentrum aan, waar we Wim aantreffen.
Stefano Ardito
Trekking in Afrika- Een gids voor de mooiste routes
Zuid Boekprodukties, 1996
ISBN 90-6248-897.8
David Bristow
Drakenberg Walks- 120 graded hikes and trails in the Berg
Shub Publisher, 1988
ISBN 0-86977-457.3
| Jeff Williams Cicerone, 2010 ISBN 9781852845735 Bestellen of bekijken bij Cicerone |
|
Willie and Sandra Olivier
Hiking trails of Southern Africa
Southern Book Publishers Ltd
ISBN 1-86812-514.9
De beschreven tocht staat volledig op de volgende kaart:
Hiking Map (Natal Drakensberg Park), no. 1
Royal Natal, Rugged Glen- Mweni
Natal Parks Board
Eerste Druk, 1997, schaal 1:50.000
Voor deze tocht hoeft u zich niet van te voren aan te melden. U moet zich wel laten registreren bij het Sentinel Car Parking, imn verband met de veiligheid.
Op de website On the
Roof of Southern Africa van de Kwazulu Natal Conservation Reservation vind u algemene
informatie over het Drakensgebergte en ander parken in Kwazulu Natal. Op deze website
staat ook een pagina met algemene informatie over het Royal Natal National Park
Meer informatie (en foto's) over de tocht van Sentinel Car Park naar het Lesotho
plateau vind u onder andere op de pagina's Monts-aux-sources van 4 wandelaars
uit Randburg en The
Amphitheatre (onderdeel van de website Trekking and hiking in the
Drakensberg and Patagonia).
Deze pagina is het laatst aangepast op woensdag 16
februari
2011.
![]()
Voor aanvullingen of reacties, stuur mij een email:
email : Fred Triep
| Return to: | Terug naar: |