|
|
||
![]() |
Het kaartje links is een
bewerking
van de kaart uit de Bos Atlas. Het kaartjes rechts is een uitvergroting van het kader in de overzichtskaart links Klik op het kaartje rechts, als je een grote gedetailleerde kaart ( 298 Kb) van het Fann gebergte en de gemaakte tocht wilt zien |
Dit kaartje is een |
Het Fann gebergte (Fannsky Gory) is het noordwestelijk deel van het Pamir
gebergte. De Pamir vormt een zeer geïsoleerd gebied, dat het grootste deel van de
staat Tadzjikistan inneemt. Omdat het Pamirgebergte door de Karakoram, de Hindu
Kush en de Himalaya afgeschermd is van de moessons uit het Indische subcontinent
en omdat de afstand tot de Atlantisch Oceaan groot is, is de neerslag in dit
gebied gering (gemiddeld 260 mm per jaar). Daardoor is het gebied tot een hoogte
van 2000 meter een bergsteppe. Op hoogten tussen de 1500 en de 3500 meter treft men
bergweiden aan met jeneverbesstruiken (op enkele plekken zelfs
jeneverbesbossen). Boven de 4000 meter vindt men alleen steen, sneeuw of ijs.
In het gebied komen 11 bergen voor, die hoger dan 5000 meter zijn, waaronder de
hoogste, Chimtarga (5489 m). Het gebied is bekend om zijn diepblauwe
bergmeertjes. Omdat de Hoge Pamir in het zuiden nog iets spectaculairder is dan
dit gebied, wordt dit gebied nog weinig bezocht door bergbeklimmers en
bergwandelaars. De laatste jaren is het bezoek vanuit de oude staten van de
Sowjet Unie (de GOS) sterk afgenomen, omdat de reiskosten voor de meeste
inwoners van de GOS te hoog zijn geworden.
Het toerisme vanuit Europa, Amerika en Japan staat nog in de kinderschoenen, omdat
het moeilijk is het betreffende gebied te bereiken (qua reistijd en door de
benodigde visa). Voor de
individuele trekker is het ook een moeilijk bereisbaar gebied, omdat de
plaatselijke bevolking naast Tadjikistaans alleen Russisch spreekt. Een groot
deel van de beschreven tocht (zeker 2 dagen) ligt boven de 4000 meter, een
gebied waar niet altijd duidelijk een pad zichtbaar is. Hoewel een deel van de
tocht met steenmannetjes wordt gemarkeerd, is enige kennis van kaart, kompas en
navigatie in de bergen een voorwaarde om deze tocht goed te kunnen maken. Het is
daarom zeer aan te raden een gids te nemen, die het gebied goed kent.
De beschreven tocht heb ik met een groep gemaakt, die bestaat uit deelnemers
van een door HT wandelreizen georganiseerde reis (Tien Shan en Pamir). De tocht
werd begeleid door personeel van een locale reisorganisatie in Tashkent
(Oezbekistan), Asia Travel. Zij zorgden voor een gids (Victor), een keukenploeg
en ezels (eerste drie dagen) en dragers (alle zeven dagen).
De trektocht vond plaats in het Fann gebergte (westelijke Pamir), dat ongeveer
een dag rijden ten oosten van de stad Samarkand (Oezbekistan) ligt. Om vanuit
Samarkand de tocht kunnen maken, moet men een visa hebben voor Tadzjikistan. Het globale verloop
van de tocht is rondom de 5489 meter hoge Chimtarga (start in het
noordwesten van deze berg bij het plaastje Artusch en dan met de richting van de
klok mee naar het westen over de Chirmtargapas (4740 m).
Voor deze tocht maakte ik met deze groep een tocht door de Tiën Shan (Kirgyzstan),
waarover u meer kunt lezen op de pagina:
Het reisverhaal van Pol van Mill in Op Pad (zie literatuur) komt overeen met het eerste deel van deze tocht (tot maandag 6 augustus). Hij gaat de pas niet over, hij keerde waaarschijnlijk (?) terug via dezelfde weg.
Ik heb deze tocht met Bart, Jin, Edith, Guus, Hans, Peter, Wiebe, Wiel en Yvonne gemaakt. Op vrijdagmiddag 4 augustus 2000 om 15.00 uur zijn we met een busje vanuit Samarkand in Artusch aangekomen.
![]() |
Grote foto links is 141 Kb
foto 1, De berghut
van Artusch |
We moeten wachten op het vertrek, omdat de ezels (en de ezeldrijvers) er nog niet zijn.
| Video van de
kennismaking Dit videofragment toont de kennismaking met het Russische team bij de Artush hut (basiskamp) Video: onbekende Russische drager Montage: Fred Triep |
Om 17.00 uur vertrekken we vanuit Artusch (2200 m), we volgen het pad langs de rivier de Armus omhoog.
Na ongeveer anderhalve uur komen we op een plateau
met meren, de Kulikonmeertjes. We volgen het pad langs de meren en we komen in het donker bij het
één na laatste meertje aan, waar we het eerste kamp (2900 m) maken.
Duur van de tocht : 3 uur
| Video van de
eerste en de tweede dag Dit videofragment toont de tocht van de eerste en tweede dag Video: onbekende Russische drager Montage: Fred Triep |
Vanuit het eerste kamp volgen we een pad, dat omhoog gaat naar Alaudinpas (3850 m), dat ten oosten van kamp 1 ligt.
De beklimming doen we in 3,5 uur, waarna we pauze hebben op de pas om van de uitzichten terug en vooruit te genieten. Daarna volgen we het pad naar beneden gedurende een uur. Halverwege de helling hebben we een grote lunchpauze. Na de lunch lopen we in anderhalve uur naar de beeldschone Alaudin meertjes, die er van bovenaf gezien diepblauw uitzien.
![]() |
Grote foto links is 115
Kb
foto 7, Uitzicht
op de Alaudinmeertjes vanaf de pas |
Even ten zuiden van deze meertjes, op een
eindmorene (van een vroegere gletscher) is ons tweede kampeerplek (2800 m), die
we rond 16.00 uur bereiken.
Duur van de tocht : 6 uur
Die ochtend maken we eerst een tocht van ongeveer 2 uur rondom de Alaudinmeertjes. Omstreeks 11.00 uur starten we met de echte tocht omhoog vanuit ons kamp.
![]() |
Grote foto links is 131 Kb
foto 8, Uitzicht
op de Alaudinmeertjes vanaf de eindmorene (waarop ons kamp is) |
We volgen het pad over een oude zijmorene omhoog, waarbij we nog eenmaal water
tappen uit de rivier, die onder de eindmorene verdwijnt (om later bij de
Alaudinmeertjes weer boven de grond te komen). Onderbroken door enkele pauzes
lopen we enkele uren omhoog totdat we bij het grijze Mutnoje meer uitkomen. De
waterstand in het meer is hoog, waardoor de oversteek over de losse stenen
moeilijk zal worden. Victor besluit daarom rondom het meer te lopen om het kamp
te bereiken, dat aan de overkant van het meer ligt. Nadat we over de stenen
langs het water aan de ander kant van het meer zijn gekomen, moeten wij nog een
kale smeltwatervlakte van grind met ondiepe geulen (sandr) en een zeer koude
gletscherbeek oversteken. Dan bereiken we omstreeks 15.00 uur ons nieuwe kamp,
dat op 3600 meter hoogte onder de gletscher ligt.
Duur van de tocht : 2 (rondwandeling meertjes) + 4 (echte tocht)= 6 uur
| Video van de
derde en vierde dag Dit videofragment toont de tocht van de derde en vierde dag Video: onbekende Russische drager Montage: Fred Triep |
We vertrekken omstreeks half negen vanuit het kamp.
![]() |
Grote foto links is 96 Kb
foto 9, Uitzicht
op de gletscher boven het kamp, die we straks gaan beklimmen |
De ezels zijn de komende dagen niet meer bruikbaar en zij zijn gistermiddag al teruggekeerd. Vandaag dragen de dragers alle bagage naar boven. In een grote boog klimmen we de gletscher op, die goed te belopen is omdat er geen spleten zijn en omdat hij door de vele stenen niet glad is. Daarna steken we de gletscher schuin over en komen we aan de rechterkant van de gletscher aan omstreeks 11.30 uur. Na een lange pauze met lunch beginnen we omstreeks twee uur in de middag aan de beklimming van de helling naast de gletscher, die bestaat uit losse stenen.
We zwoegen een
uur zigzaggend over het losse puin omhoog, voordat we de kampeerplek op 4500
meter bereiken, dicht onder de Chimtargapas. Vanuit onze kampeerplek hebben we
een mooi uitzicht op het Fann gebergte.
Duur van de tocht : 4 uur
| Video van de
vijfde dag (begin) Dit videofragment toont de avond van de vierde dag, het vertrek op de vijfde dag voor de passage van de Chimtarga pas en de passage van de pas en het begin van de afdaling Video: onbekende Russische drager Montage: Fred Triep |
Deze dag is de zwaarste dag. We lopen immers op grote hoogte en het terrein bestaat uit veel los puin. Om 8.45 uur vertrekken we vanaf ons hoogste kamp naar de Chimtarga pas (4740 m), die we omstreeks 10.00 uur bereiken.
De uitzichten naar beide kanten zijn mooi, maar het is ijzingwekkend koud (rond 0° C). Rechts van ons doemt de Chimtarga (5489 m) op en links van ons de Energia (5120 m).
We gaan het andere dal in. We moeten een spekgladde ijsrichel passeren, die van
boven naar beneden de helling afloopt. Victor is bang voor een glijpartij. Een
drager passeert aan een touw de ijsrichel en hakt ondertussen een klein paadje
en legt het touw aan de andere kant aan een steen vast. Daarna passeren we één
voor één de ijsrichel.
![]() |
Grote foto links is 109 Kb
foto 15, We
passeren één voor één een spekgladde ijsrichel (die van boven naar
beneden loopt) m.b.v. een touw en een door een drager gehakt paadje over
het ijs. |
Door los steen lopen we langs de flank van een helling langzaam het nieuwe dal in. We komen door dit losse spul boven aan een helling boven het dal, waarna we langs een steile puinhelling (een "elevator" volgens Victor) achter elkaar (als een treintje) met het schuivende puin mee naar beneden schuiven. Vrij snel bereiken we het dal. Na een lunchpauze vervolgen we de tocht door het dal van de Zindon, waar ik de rivier op een vlak stukje zie meanderen.
![]() |
Grote foto links is 76 Kb
foto 16, In een
vlak stukje in het dal meandert de Zindon rivier |
Rond 17.00 uur komen we bij het Bollshoi Allomeer aan, dat op
3150 meter hoogte ligt. Op de helling langs dit bergmeer vinden we enkel vlakke
plekjes, waarop ons nieuw kamp wordt ingericht.
Duur van de tocht : 7 uur
| Video van de
vijfde dag (einde) Dit videofragment toont de afdaling van de Chimtarga pas naar het Bollshoi Allo meer Video: onbekende Russische drager Montage: Fred Triep |
woensdag 9 augustus 2000
Deze dag houden we een rustdag bij het Bollshoi Allomeer.
![]() |
Grote foto links is 89 Kb
foto 17, Uitzicht
op het Bollshoi Allomeer vanaf de kampeerplek |
In de middag had ik
gepland met een paar mensen nog een korte wandeling van ongeveer 2 uur in een
zijdal te ondernemen, maar door de aankomst van wolkenvelden met enige regen
zien we van dit plan af.
Duur van de tocht : 0 uur
| Video van de
zesde dag (rustdag) Dit videofragment toont het verblijf aan het Bollshoi Allo meer op onze rustdag Video: onbekende Russische drager Montage: Fred Triep |
donderdag 10 augustus 2000
We vertrekken rond half negen vanaf onze kampeerplek bij het meer. Het eerste
half uur moeten over grote blokken steen lopen, voordat we langs paadjes met
kleine steentjes kunnen afdalen. We komen in het dal van de Zindon terecht, die
door een kloof stroomt. Vanaf half twaalf tot twee houden we weer een lange
lunchpauze op het eerst echt groene grasveldje. Daarna volgen we grotendeels een
pad door het dal, waarbij we langzaam in de bewoonde wereld komen: de eerste
huizen worden zichtbaar. Om vier uur 's middags komen we op onze nieuwe
kampeerplek, dichtbij een dorp, op 2350 meter hoogte.
Duur van de tocht: 5 uur
| Video van de
zevende dag Dit videofragment toont de tocht van de zesde wandeldag en het afscheid nemen van de Russisch crew in het kamp op de avond van deze dag Video: onbekende Russische drager Montage: Fred Triep |
vrijdag 11 augustus 2000
Vanaf de kampeerplek volgen we het pad, dat het dal naar beneden induikt. Na 40 minuten lopen komen we in een groter dal en dan lopen we nog een klein stukje om de verharde weg te bereiken, waar een busje staat die ons ophaalt. Met champagne, rode wijn en vers fruit worden we ontvangen en half beschonken stappen we in het busjes, die ons terugbrengt naar Taskjent.
Duur van de tocht : 1 uur
Frith Maier
Trekking in Russia & Central Asia - A traveler's guide
The Mountaineers, Seattle, 1997
ISBN 0-89886-355-4
Bradley Mayhew, Richard Plunkett & Simon Richmond
Central Asia
Lonely Planet Publications, 2000
ISBN 0-86442-673-9
A. Kroussanov, M. Samarski, V. Sergeyev & A. Wielochowski
Map & Guide to the Fann Mountains
Tadjikistan Topographical 1:100.000
EWP- GB
Worthing, England, 1994
ISBN SBN 0-906227-56-9
Engelstalige kaart (met hoogtelijnen), met veel extra informatie op de
achterkant
Pol van Mill
Reisleider in de bergen van Tadzjikistan
in de rubriek: Fragmenten uit verhalen van lezers
Op Pad, nr 7, september/oktober 2001
Topografische Kaart Kochistan 1:110.000
Mountain Rescue Service
Tadzjikistan, 1992
Russische "geschetste" kaart met teksten in het Cyrillisch schrift
A. Kroussanov, M. Samarski, V. Sergeyev & A. Wielochowski
Map & Guide to the Fann Mountains
Tadjikistan Topographical 1:100.000
EWP- GB
Worthing, England, 1994
ISBN SBN 0-906227-56-9
Engelstalige kaart (met hoogtelijnen), met veel extra informatie op de
achterkant
Dit onderdeel wordt nog aangevuld !
Deze pagina is het laatst aangepast op maandag 21 september 2009.
![]()
Voor aanvullingen of reacties, stuur mij een email:
email : Fred Triep