Een voettocht over de Pennine Way (Engeland) |
|
|
|
|
||
 |
Klik op het kaartje als je een grote gedetailleerde kaart (148 Kb) wilt zien van de Pennine Way Dit kaartje is een bewerking van de kaart "Walking in Britain" van het Britse Toeristen Bureau. |
The Pennine Way is het oudste lange afstands pad (Long Distance
Path) van
Engeland. Het pad loopt door de Pennines, het middelgebergte dat van
midden Engeland tot noord Engeland midden over het eiland loopt. Het
oorspronkelijke idee voor een doorgaande wandeling door de Pennines, werd in
1935 door de wandelaar en journalist Tom Stephenson in de Daily Herald
beschreven. Het pad werd in 1965 geopend en daarmee was het het eerste Long
Distance Path (nu noemt men dat een National Trail) in het Verenigde Koningrijk
een feit.
Het pad verbindt Edale (gelegen in het Peak National Park tussen Manchester en
Sheffield) met Kirk Yetholm (net over de Schotse grens). De totale lengte van de
wandelroute is 429 km. De route is gemarkeerd zoals alle National Trails
in het Verenigd Koninkrijk met een eikeltje en is op stafkaarten aangegeven.
Daarnaast staan op kritieke punten ook nog handwijzers van hout. Ondanks deze
markeringen zijn we enkele keren het pad "kwijtgeraakt", op sommige
punten zou de markering beter kunnen.
De
wandelroute wordt in twee gidsen (National Trailguide 5 en 6) beschreven,
waarbij naast een beschrijving ook eenvoudige
kaartjes op schaal 1:25.000 zijn weergegeven. De officiele trailguides zijn
geschreven door Tony Hopkins. Zijn beschrijvingen zijn vooral lyrisch en
daardoor een inspiratiebron om deze tocht te gaan doen, maar deze beschrijvingen
zijn niet altijd even duidelijk. Waarschijnlijk is de commerciële uitgave van
Cicerone een betere gids om je weg door het terrein te vinden.
In de twee trailguides samen staan 19 trajecten beschreven. Dat betekent dat het pad in
principe in 19 dagen gelopen zou kunnen worden, maar dat houdt dan in dat men
een aantal trajecten van 30 km zou moet lopen. In de praktijk zal men daarom
over de hele route 3 à 4 weken doen. De
beschrijving van de route is van Zuid naar Noord, zodat men het gemakkelijkst
deze route van zuid naar noord kan lopen.
Het gebied, waardoor de Pennine Way loopt, is bijzonder kwetsbaar. Delen van de
Pennine Way hebben te lijden van erosie door te veel voetstappen. Daarom zijn er
ook wandelaars, die alternatieven hebben bedacht om de "druk" op het officiële
pad te verlichten. John Gilham geeft in zijn boek "Pennine Ways" (zie
literatuur) alternatieve routes voor delen van de officiële Pennine Way.
De Pennine Way heb ik samen met Herman in vier perioden (van een á anderhalve week) gelopen. Daarbij liepen we de afzonderlijke stukken niet in een logische volgorde na elkaar. We deden dat als volgt
De onderstaande beschrijving is van zuid naar noord (volgens de beschrijving van de gidsen), dus niet geordend naar het jaar, waarin het betreffende deel gelopen is.
- Van de tweede, derde en vierde periode worden binnenkort de tekst en de foto's aangevuld.
| Derde periode |
Op vrijdag 1 augustus 2003 zijn we met de trein vanuit Leeds via Sheffield in Edale aangekomen. Vanaf het station liepen we de dorpstraat in naar een camping aan de noordkant van het dorp.
zaterdag 2 augustus 2003
We liepen van de camping naar het centrum van het dorpje Edale.
Binnenkort kunt u ook op de thumbnails klikken om de grote foto's te zien
 |
Grote foto links is 73 Kb en rechts
83Kb
Links: Het dorpje Edale Foto's: Fred Triep |
 |
Bij de pub "The Old Nag's Head" pakken we het pad, dat westwaarts het dorp uitloopt.
 |
Grote foto links is 73 Kb en rechts
83Kb
Links: De pub "The
Old Nag's Head" Foto's: Fred Triep |
 |
We volgen een pad, dat door weilanden naar het westen loopt. Het landschap om ons heen is heuvelig, met rechts van ons de bergen van het High Peak district (Kinder Scout plateau)
 |
Grote foto links is 73 Kb en rechts
83Kb
Links: Het landschap ten
westen van Edale Foto's: Fred Triep |
 |
We passeren na enige tijd het terrein van de Lee Farm.
 |
Grote foto is 73 Kb
Links: Lee farm met bord van
The National Trust |
We volgen het pad en we komen bij de Jacobsladder uit, een zigzaglopend pad omhoog de Kinder Scout op.
 |
Grote foto links is 73 Kb en rechts
83Kb
Links: Over de
Jacobsladder, een zigzaggend pad omhoog, komen we op het plateau van
Kinder Scout Foto's: Fred Triep |
 |
Na de Jacobsladder komen we geleidelijk op het plateau van Kinder Scout. Na enige tijd volgt het pad de rand van het Kinder Scout plateau. We hebben dan mooie uitzichten in westelijke richting.
 |
Grote foto links is 73 Kb en rechts
83Kb
Links: We lopen langzaam
het plateau van Kinder Scout op Foto's: Fred Triep |
 |
We klimmen verder over het pad langs de rand van het plateau. Dan passeren we de Kinder Low (663 m), het hoogste punt van de Kinder Scout.
 |
Grote foto is 73 Kb
Links: Kinder Low, het hoogste punt van het Kinder Scout plateau Foto: Fred Triep |
We blijven langs de plateaurand lopen, die zich aan onze linkerhand bevindt. Het pad daalt licht en we komen bij een bocht van het plateau naar links uit. In deze bocht zou een beek naar beneden moeten vallen in een waterval (Kinder Downfall), maar die zien we niet. Zou hij door de droogte van de afgelopen dagen verdwenen zijn of kunnen we van het hoge standpunt niets zien van de waterval onder ons? Het uitzicht naar het westen (met het Kinder reservoir) is mooi.
 |
Grote foto links is 73 Kb en rechts
83Kb
Links, Rechts en Helemaal rechts: Impressies van het uitzicht bij Kinder Downfall, een bocht in het plateau, waarlangs de Kinder rivier meestal naar beneden stort Foto's: Fred Triep |
 |
 |
We volgen nu een pad in noordwestelijke richting, nog steeds langs de rand van het Kinder plateau. We hebben daardoor nog steeds mooie uitzichten. Daarna daalt het pad enige tijd, we verlaten het plateau en daarna klimt het pad weer om hoog naar de Mill Hill. Dan loopt het pad in noordoostelijke richting over een brede kam. We hebben een mooi uitzicht op de heuvels voor ons, waar het pad overheen slingert.
 |
Grote foto is 73 Kb en
rechts 88 Kb
Links: Uitzicht vanaf
het Kinder plateau op het Kinder reservoir en de omgeving daar om heen Foto's: Fred Triep |
 |
Dan dalen we af naar de Snake Pass en kruisen de weg. Aan de andere kant gaan we de heuvels weer op. Nu lopen we naar de Bleaklow Head.
 |
Grote foto is 73 Kb en
rechts 88 Kb
Links: Landschap voor
Bleaklow Head Foto's: Fred Triep |
 |
Dan dalen we weer af. We komen uit bij het Torside
reservoir. We lopen over de stuwdam naar de andere kant van het meer. We volgen
een pad aan de noordkant van het stuwmeer. We komen rond acht uur 's avonds in Crowden
aan. We zijn
erg moe na zo'n inspannende eerste wandeldag, waarop we meteen 25,7 km moeten
lopen en regelmatig hoogteverschillen moeten overbruggen. Hoewel we tenten bij ons hebben, besluiten we te slapen in
de jeugdherberg.
gelopen afstand : 25,7 km
zondag 3 augustus 2003
We liepen van Crowden naar Standedge
gelopen afstand : 18,5 km
maandag 4 augustus 2003
We liepen van Standedge naar de White House Inn.
gelopen afstand : ongeveer 12 km
Vanaf deze pub liften we naar beneden en we sliepen in een hotel in
Littleborough
dinsdag 5 augustus 2003
In verband met de hitte hielden we een rustdag
woensdag 6 augustus 2003
Vanaf Littleborough namen we bus 528 omhoog de Pennines
in. We stapten uit bij de White House Inn en we vervolgden daar onze tocht naar
Hebden Bridge
gelopen afstand : ongeveer 12 km
donderdag 7 augustus 2003
We liepen van Hebden Bridge tot boven aan Ponden Reservoir, daarna liepen we
naar Haworth. Daar namen we de bus terug naar Hebden Bridge (bus 500).
gelopen afstand : ongeveer 15 km langs de route,
daarna nog 5 km naar Haworth
vrijdag 8 augustus 2003
Een rustdag voor de Pennine Way. We transporteerden onze bagage en onszelf van Hebden Bridge naar Skipton.
zaterdag 9 augustus 2003
Met de bus gingen we van Skipton naar Lotherdale.
Daar liepen we via Thornton-in-Craven naar Cargrave.
gelopen afstand : ongeveer 12 km
Vanuit Cargrave namen we de bus terug naar Skipton
zondag 10 augustus 2003
We verlaten de route en we nemen de trein naar Leeds
| Eerste periode |
Op zaterdag 29 juni 1996 zijn we met de trein vanuit Leeds in Cargrave aangekomen, waar we een camping opzochten.
zondag 30 juni 1996
We liepen van Cargrave naar Malham. Nadat we in de middag onze tenten hebben
opgezet bij Malham, lopen we nog naar het kalksteenplateau aan het einde van het
dal, dat we de volgende dag omhoog gaan.
 |
Grote foto links is 73 Kb en rechts
83Kb
foto 1, Het Kalksteenplateau (Malham
Cove) aan het eind van het dal |
 |
gelopen afstand : 10,1 km
maandag 1 juli 1996
We liepen van Malham naar Horton in Ribbledale. Toen we in de ochtend
vertrokken was het druilerig weer. We beklimmen het kalksteenplateau aan het
einde van het dal, waarbij we erop moesten letten dat we niet uitgleden over de
gladde stenen. Later op de dag passeren we de Malham Tarn, een meer op de
hoogvlakte.
In de middag kwamen we aan de zuidkant van de oprijzende Pen-y-ghent aan. Na een
korte en steile klim staan we op de top van de berg (694 m). We verlieten de
berg aan de noordwestkant. Daarna volgden we een pad, dat in een grote bocht in
Horton uitkwam, waar we onze tentjes opzetten.
 |
Grote foto links is 63 Kb en rechts
72 Kb
foto 3, We naderen de voor ons
oprijzende Pen-y-ghent vanuit het zuiden |
 |
gelopen afstand : 22,9 km
dinsdag 2 juli 1996
We hielden een rustdag omdat onze vorige dag nogal zwaar was. Herman had behoefte aan een rustdag. 's Ochtends lopen we door het dorpje Horton in Ribblesdale en ik maak foto's van de kerk.
 |
Grote foto links is 96 Kb en rechts
105 Kb
foto 5, De typische kerk van Horton in
Ribblesdale met daarnaast het kerkhof |
 |
In de middag maakten we een korte wandeling vanuit Horton zonder onze zware rugzakken. Aan de westkant van het dorp klimmen we de bergen omhoog, nadat we de spoorlijn gepasseerd zijn. Op de heuvels maken we een korte rondwandeling en we keren terug via dezelfde weg. Op de weg terug naar het dorp maak ik nog wat foto's van Horton en de Pen-y-ghent.
 |
 |
De grote foto's zijn
respectievelijk 85 Kb, 75 Kb en 75Kb
foto 7, Het landschap (met op de
achtergrond de Pen-y-ghent) tijdens de afdaling uit de heuvels |
 |
woensdag 3 juli 1996
Weer een dag, dat we niet verder komen langs de Pennine Way. 's Ochtends tikt de regen behoorlijk op onze tenten. Het plenst de hele dag en we nemen vanuit Horton de trein naar Carlisle (heen en terug) om ons daar te vermaken.
donderdag 4 juli 1996
Toen we vertrokken uit Horton was het droog, maar in de verte dreigen de donkere wolken.We liepen van Horton naar Hawes via een niet al te moeilijk pad, dat onderlangs de Dodd Fell (668 m) loopt. Onderweg kregen we nog enkele buien over ons heen. Tijdens de afdaling naar Hawes maak ik enkele foto's van het landschap, dat door muurtjes in duidelijke lapjes wordt verdeeld. Het druilerige weer maakt, dat deze foto's er echt "Engels" uitzien.
 |
De grote foto's links
zijn respectievelijk 48 Kb en 79 Kb en de grote foto's rechts zijn 77 Kb en
84 Kb
foto 10, 11, 12 en 13, Impressies van het landschap rondom Hawes bij de afdaling naar het dorpje toe. |
 |
 |
 |
Toen we in Hawes aankwamen waren we zo drijfnat, dat we geen zin hadden om
onze tentjes op te zetten. We sliepen die nacht in een B&B.
gelopen afstand : 22,1 km
vrijdag 5 juli 1996
We liepen van Hawes naar Keld. Het was de laatste dag van het eerste deel van onze trektocht en dit was de eerste dag met mooi wandelweer. Over een voetpad door de weilanden bereikten we het dorpje Hardraw. Ik bezocht daar nog even de 30 meter hoge waterval Hardraw Force, die achter de pub "Green Dragon Inn" ligt. Daarna volgden we het pad, dat in de heuvels omhoogloopt. We passeren een subtopje (Hearne Top) voordat we op de Great Shunner Fell (716 m) aankwamen. We hebben mooie uitzichten. Vanaf de top (foto 14) en even verderop omlaag (foto 15) maak ik foto's van het landschap en van deze heuvel. We daalden af en na enige tijd bereikten we het dorpje Thwaite. Even buiten dit dorp kwamen we via een overstapje weer in de weilanden. Dan belandden we op een pad, dat bovenlangs de Swale Valley loopt.
 |
De grote foto's zijn
respectievelijk 84 Kb, 81 Kb en 89 Kb
foto 14, Uitzicht vanaf de Great Shunner Fell |
 |
 |
We kwamen in het dorpje Keld aan, waar we op een kampeerplek langs de rivier
konden kamperen.
gelopen afstand : 19,7 km
zaterdag 6 juli 1996
We verlaten de route en we nemen de bus naar Richmond, die 's ochtends uit Keld vertrekt.
| Tweede periode |
Op zaterdag 19 augustus 2000 zijn we met de trein aangekomen in Kirkby Stephen.
Vandaar zijn we op zondag 20 augustus lopend over het Coast to Coast pad in
Keld aangekomen.
maandag 21 augustus 2000
Wij liepen van Keld naar Bowes
gelopen afstand : 19,7 km
dinsdag 22 augustus 2000
Op deze dag liepen we van Bowes naar Middleton in Teesdale
gelopen afstand : ongeveer 18 km
woensdag 23 augustus 2000
Deze dag hielden we een rustdag, om de voeten van Herman te laten herstellen
donderdag 24 augustus 2000
We liepen van Middleton naar Langdon Beck
gelopen afstand : ongeveer 12 km
vrijdag 25 augustus 2000
We liepen van Langdon Beck naar Dufton
gelopen afstand : 20,3 km
Op zaterdag 26 augustus verlieten we de route, we liepen vanaf Dufton via public footpaths en een stukje asfalt naar Appleby in Westmoreland, waar we op zondag de trein terugnamen.
| Vierde periode |
Op zaterdag 13 augustus 2005 zijn we met de trein vanuit Leeds aangekomen in Appleby in Westmoreland. Vandaar zijn we in ongeveer een uur naar Dufton gelopen.
zondag 14 augustus 2005
We verlieten Dufton aan de noordkant. Vanaf Dufton klommen
we omhoog naar Knock Old Man. Daarna volgden we de kam van de Pennines, waarbij
we de Great Dun Fell en de Little Dun Fall passeerden. Na de Cross Fell
daalden we af naar een oude onverharde weg, die ons naar het oosten en het
noorden bracht. Na een lange en inspannende tocht kwamen we in Garrigil aan,
waar we in de B&B naast de pub onderdak vonden
gelopen afstand: 25 km
maandag 15 augustus 2005
We liepen door het dal van Garrigil naar Alston. Dit
was een gemakkelijke dag, vroeg in de middag bereikten we de jeugdherberg van
Alston. In de middag konden we daardoor een ritje maken met het smalspoorlijntje
gelopen afstand : 8 km
dinsdag 16 augustus 2005
We liepen van Alston naar Sloggyford. Ook dit was
een eenvoudige wandeldag. Nadat we Alston via de brug over de rivier hadden
verlaten, liep onze route aan de overzijde van het dal. Daardoor hadden we mooi
uitzicht op het plaatsje Alston.
We passeerden regelmatig de oude in onbruik geraakte spoordijk waarbij we onder
oude spoorbruggen doorliepen. In Sloggyford vonden we vrij snel de oude
Methodisten Kerk, die door David en zijn vrouw omgebouwd was als fraai woonhuis
en B & B accomodatie.
gelopen afstand : 9 km
woensdag 17 augustus 2005
Vanuit Sloggyford liepen we door de vallei verder naar het
noorden. Aan het einde van de dag liepen we over heidevelden (soms zompige) naar
een klein dorpje dichtbij Greenhead (Gildsland), waar we overnachting vonden in
een B & B.
gelopen afstand : 17 km
donderdag 18 augustus 2005
Op deze dag volgden we de route langs de "muur van Hadrianus". We
liepen daardoor tezamen met de lange afstandswandelaars van de Hadrian Wall
route. Nadat we de muur hadden gevolgd tot Steel Rig, daalden we af naar de weg
naar het bezoekerscentrum "Once Brewed". We hadden een overnachting
gereserveerd in de pub hiernaast, de "Twice Brewed
gelopen afstand: 12 km
vrijdag 19 augustus 2005
We liepen weer terug naar de route langs de muur van
Hadrianus. Na een uur lopen, boog de Pennine Way naar het noorden af. Daarna
liepen we enige uren over heuvels met droge of natte heidevelden. Aan het einde
van de middag bereikten we het dorp Bellingham
gelopen afstand: 26 km
zaterdag 20 augustus 2005
We liepen van Bellingham naar Byrness
gelopen afstand: 27 km
zondag 21 augustus 2005
We liepen vanuit het hotel bij Byrness omhoog de heuvels in. Dit pad was erg
steil, maar na een half uur klimmen kwamen we op een minder steil pad, dat over
de Cheviott heuvels liep. We passerden een aantal heuvels (onder andere de Lamb
Hill en de Beefstand Hill). Na de passage van de Windy Gyl kwamen we bij
zijpaden, die op de kam uitkwamen. Tegenover het pad "Chennel Street"
volgden we een pad, dat de kam naar rechts afdaalde. Daardoor konden we de
"Unwayford farm" bereiken, waar we die nacht onderdak hadden
gereserveerd.
gelopen afstand: 27 km
maandag 22 augustus 2005
In de ochtend liepen we het pad omhoog terug naar de kam. Daarna volgden we de
route van de Pennine Way weer, die ons over de schouder van de Cheviot bracht.
Daarna passeerden we nog "The Schil". Voor de "Black Hill"
volgden we een pad, dat even verder op splitste in twee Pennine Wayb takken.
Daarna volgden we niet de main route, maar de alternative route. Dat pad daalde
snel af naar een dal en enkele uren later stonden we in het Schotse dorp Kirk
Yetholm. We hadden de Pennine Way volbracht.
| Martin Collins The Pennine way- from Edale to Kirk Yetholm Cicerone, 2003 ISBN 1-85284-386-1 |
|
John Gilham
Pennine Ways- Edale to Kirk Yetholm for the Independent Walker
The Crowood Press, 1994
ISBN 1-85223-841-0
| Tony Hopkins :Pennine Way South- Edale to Bowes (National trail guide 5) Arum Press, 1990 ISBN 1-85410-321-0 |
|
| Tony Hopkins :Pennine Way North- Bowes to Kirk Yetholm (National trail guide 6) Arum Press, 1990 ISBN 1-85410-018-1 |
|
| John Needham The Pennine Way Accomodation and Camping Guide Pennine Way Association, veertiende druk |
|
A. Wainwright
Pennine Way Companion
Westmoreland Gazette, 1968
A. Wainwright
Wainwright on the Pennine Way
Michael Joseph, 1985
Pennine Way South
| Landranger Maps 1:50.000 stafkaarten |
Outdoor Leisure Maps wisselende schalen (van 1:25.000 tot hoger) |
| 92, 98, 103, 109, 110 | 1 The Peak District 2 Yorkshire Dales (western area) 10 Yorkshire Dales (south) 21 South Pennines 30 Yorkshire Dales (north & central) |
Pennine Way North
| Landranger Maps 1:50.000 stafkaarten |
Outdoor Leisure Maps wisselende schalen (van 1:25.000 tot hoger) |
| 74, 75, 80, 86, 87, 91, 92 | 31 (Teesdale) |
Over the Pennine Way bestaan inmiddels een behoorlijk aantal homepages, onder andere:
Op de officiele homepage van the Pennine Way National Trail office vindt u ook veel links naar transport, accomodatie en bagagevervoer.
Websites over wandelen in het Peak District
Deze pagina is het laatst aangevuld op vrijdag
1 juni 2007.
Voor aanvullingen of reacties, stuur mij een email:
email: Fred Triep
